مهرباني تاكي؟؟؟

            بگذار  سخت باشم و سرد !!!!!

                   باران كه باريد...چتر بگيرم و چكمه...

      خورشيد كه تابيد... پنجره بندم و تاريك...

            اشك كه آمد...دستمالي بردارم  و خشك...

                  او كه رفت نيشخندي بزنم  و  سوت...

"پررنگترین" خاطره هایم را بر "كمرنگیِ" حوصله یِ این روزهایم می چسبانم

و ته نشین آخرین لبخندها را درعمق  دریایِ غم نگاه می كنم و دست می كشم بر آن

شاید حل شد

به این " گمان" كه دنیایم بهتر شود

پنجره ها را می بندم به روی نسیم كه "كوله بار غصه" دارد

و در خیالم "دانه های سپید" شادی را از پشت

این قاب شیشه ای می شمارم

می ترسم ....حتی از سایه ام ....

دلم عجیب برای یك شادیِ بی دلیل ....تنگ است

كاش كمی مرا بفهمی ...

نگران دلتنگی هایم نباش

          اینجا اگر سیل هم بیاید هیچ سکوتی شکسته نمی شود

                    و هیچ بغضی،در فریاد نمی ترکد

اینجا به ظاهر آرام است و هیچ تلاطمی رودخانه را به هم نمی ریزد

          و هیچ صدایی گوش را نمی آزارد

                    پس

بیا و کنارم بنشین بی آنکه نگران دلتنگی هایم باشی ...

عشق را چگونه می توان نوشت ... ؟

در گذر این لحظات پرشتاب شبانه

 
 که به غفلت آن سوال بی جواب گذشت 

دیگر حتی فرصت دروغ هم برایم باقی نمانده است 

وگرنه چشمانم را می بستم و به آوازی گوش میدادم که در آن دلی می خواند 

من تو را 

 او را 

!!! کسی را دوست می دارم

بگذار

بگذار سپیده سر زند

چه باک که من بمیرم و شبنم فرو خشکد

و شبگیر خاموش شود و شباهنگ گنگ گردد

و مهتاب رنگ بازد و ستاره ی سحری باز گردد

و راه کهکشان بسته شود...

بگذار سپیده سر زند و پروانه به سوی آفتاب پر کشد

دکتر شریعتی

چه كلمه ي مظلومي است

                          " قسمت "

تمام تقصيرهاي مارا به عهده مي گيرد...

چقدر دلم مي خواهد

نامه بنويسم

كاغذ و پاكت هم هست

و يك عالمه حرف!

كاش،

كسي،

جايي،

منتظرم بود...

مگر اشك چقدر وزن دارد...؟!

كه باجاري شدنش اين قدر سبك مي شوم!!!!!!

     اجازه...!

            اشك سه حرف ندارد...

                  اشك خيلي حرف ها دارد !!!