بوی نم گرفته تن تنهائی ام ....

باز آ و گردگیری كن دنیایم را كه

من بسی چشم به راه توام در این بهار ...

بند کفش هایت را ببند

به خنده گدای سر کوچه لبخند بزن

با گنجشک ها هم آوا شو ...

آنگاه خواهی فهمید ،

معنای روزنه نوری را

که می رود داخل اتاق

از لا به لای شیشه شکسته پنجره...

تمــــام خاطره ها

به "تـــو " ختم میشود

در چهارراه یـــاد

ایستــــاده ای . . . !

        دلـــ تنگـــ ..
 
            کـه می شـوی دیگر انــتــظــار معنا نـدارد !

                  یک نگاه کمی نـا مهربان ..

                        یک واژه ی کمی دور از انتظار

                              یک لحظه

                                    فاصــ ـله ...

                                          می شکند بغضت را ..!

نـﮧ نمـﮯدآنـﮯ !

هیچکس نمـﮯدآند. . .

پشت این چهره ی آرام در دلم چـﮧ مـﮯگذرد...

نمـﮯدآنـﮯ!

کسی نمـﮯدآند. . .

این آرامش ِ ظاهــر و این دل ِ نـا آرام ،

چقدر خستـﮧ ام مـﮯکند ...

   آوایی فراتر از " زیستن " ...

      غربت لحظه هایم را " ناتمامــ " می گذارد ... 

            باز حس عجیب " بودن " ...

   در " منــ " هویدا می شود ... !!! 

      خیس می شوم ... !

            در زیر قطرات فراری از سکوت آسمان ... 

   من از صدای پر پر شدن انتظار

      به هجوم " حقیقت " دل بسته ام ... ! 

            شاید ...

   اینگونه " فریاد یاســ " را باور کنم ... !!!

در توالی سکوت تو ٬ 

در تداوم نبودنت ٬ 

رد پای آشنایی از صدای تو ٬ 

در میان حجم خاطرم هنوز زنده است ٬ 

هنوز می تپد و باورش نمیشود که نیستی 

که رفته ای ٬ 

کجا نوشته اند؟ 

عشق 

 این چنین میان مرز سایه هاست؟ 

این چنین پر از هجوم فاصله !

در تقابل میان آب و تشنگی ٬

تقابل میان درد و زندگی 

کجا نوشته اند؟ ...

كفش هاي كهنه را دور نياندازيم،

شايد دوباره به كوچه هاي قديمي برگشتيم ...

گاهی دلمـ ازهر چه آدمـ است می گیرد...!

گاهی دلمـ دو کلمه حرف مهربانانه می خواهد...!

نه به شکل دوستت دارم و یا نه بـه شکل بی تو می میرمـــ...!

ساده شاید ، مثل دلتنگ نباش... فردا روز دیگری ست ... !