از من فاصله بگیر !

هر بار که به من نزدیک می شوی

باور می کنم هنوز می شود زندگی را دوست داشت..

از من فاصله بگیر !

من خسته ام از این امیدهای کوتاه ...

ما را از کودکی

به جدایی ها عادت داده اند

همان جایی که روی تخته سیاهمان نوشتند:

خوب ها / بدها

کوتاه و عاشقانه ...

احتیاج به مستی نیست ...!

یک استکان چای هم دیوانه ام می کند،

وقتی میزبان چشمان تو باشد ...!

نبودنت را دارم با ساعت شنی اندازه می گیرم ...

یک صحرا گذشته است ...!!!

دور باش اما نزدیک!

من از نزدیک بودن های دور می ترسم ...

کلید را زیر همان گلدان همیشگی گذاشتم ...

خیالت اگر آمد پشت در نمی ماند ...!

گاهی خدا درها را می بندد و پیجره ها را قفل می زند ...

زیباست اگر فکر کنیم بیرون طوفان است ...

آه ... از این فاصله ها که هیچ گاه مرحم زخم بی کسی نمی شوند!

آه ... از این جاده ها که نقش جدایی می زنند،

و بوی غربت می دهند ...

این جا که باشی تنهایی ام را با تو تقسیم می کنم وتو سهم لبخند هرروزه ات را به من می بخشی،

و باز هم بوی صمیمیت است که به مشام می رسد...

وطن تو قلب من است ومن تصویر خود را جز در چشمان تو نخواهم یافت ...

برگرد که آسمان این جا … برگرد که آسمان این جا آبی تر است ...

من پر از تردیدم ، پر از فکر و خیال

من پر از تعبیرم ، پر از شعر و سوال

من پر از حس سکوت پر از طرح بهار

خالی از حس ثبوت خالی از صبر و قرار

عاشق پروازم پیله هایم بسته

مانعی نیست ، خودم پر و بالم خسته

 سایه  

باران که می بارد؛ تمام کوچه های شهر پر از فریاد من است که می گویم :

من تنها نیستم ...

تنها منتظرم ...!

  دل بسته ام به سلسله شب های اکنون بی تو بی سرود مانده ...

  و به تو ؛

   که عاشقانه روزهایم را شب می کنی ...