بچه که بودیم با یه عروسک خوشحال می شدیم ؛

بچگی می کردیم و شاد و بی غم می خندیدیم ...

نمی دونم یهو چی شد بزرگ شدیم !

حالا دنیا هم شادمون نمیکنه ...

یه وقتی خوبی می کردیم ، 

اما حالا نه خوبیم و نه خوبی بلدیم !

یه وقتایی دلمون که می گرفت گریه آروممون می کرد،

اما حالا ...

حالا منتظریم زندگیمون زودتر تموم شه ...!

مثل یه آدم کوکی کوکمون تموم شده ، خاموشیم ...

اون وقتا آدم کوکیامون و بارها کوک می کردیم ؛

اما حالا هیچکس پیدا نمیشه کوکمون کنه ! 

ساده بودیم و سادگی رو حفظ بودیم اما حالا ...