شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند .

فرشته پری به شاعر داد

و شاعر ، شعری به فرشته .

شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش

گذاشت و شعرهایش بوی آسمان گرفت .

فرشته شعر شاعر را

زمزمه کرد و دهانش مزه ی عشق گرفت .

خدا گفت: دیگر تمام شد

دیگر زندگی برای هردویتان مشکل شد .

زیرا شاعری که بوی

آسمان را بشنود زمین برایش کوچک است و

فرشته ای که مزه ی

عشق را بچشد آسمان برایش کوچک ...