دلتنگ آسمان نباش ،

بهانه گیر باران نشو ...

خزان فصل ها را پس نزن با نگاهت ؛

طفلی، دل خورشیدی اش می شکند به قهر !

یک بار هم که شده همراه شو ... با زمستان

با سکوت برفی

با ترس شیرین لغزیدن ،

روی سرسره یخی کودک سر خوش همسایه ...!

رنگ دلت را عوض کن ،

سوی نگاهت را

عطر احساست را

شاید به شکرانه اش کمی ... فقط کمی باران ،

ببارد بر سر کویر دلتنگی هایت ...!