سهـــم من شاید از زندگی همین باشد ...

همین انتظار ...

همین لحظه هایی که پشت پنجره غبار گرفته از خاطراتم،

به امید دیدار تو گذشت .

همه ثانیه هایی که برای دیدنت به شمارش گرفتم ؛

باران هایی که بدون حصار چتـــر بر سرم هوار شدند ...

سهم من شاید همین کوله بار تنهایی ست ،

کوله باری که همیشه بر دوشــم سنگین است و وجودم را به غایت برده ست

تا شاید روزی ... جایی ... کسی ...

کوله بار آرزوهایش را پشت سر جا بگذارد و نصیب من شود ...

آه چقدر دلگیر است برایم این روزهــا ...

قدر تمام دنیـــا دلم گرفته ؛

قدر تمام داغ هایی که بر دلم مانده ...

قدر تمام بی کسی ها

دلم گرفته ...