به اندازه ی دلتنگی شاپرک ها
به اندازه ی شکستن شمعدانی ها
و به اندازه ی تنهــــــــا ماندن قاصـــــــدک
به وسعت دریـــــا ... دلگیــــــرم، نه از تـــــو ...
از خــــودم و ایـــن آدمـــــک های چوبــــکی
کجاست جاده ای که مرا به تو برساند؟
کجاست آن شب گرد شوریده ای که
صدای محزونش مرحمی باشد؛
بر قلــــب زخمـــی ام؟
خستـــــه ام ....
بیــــزارم ....
از این دوستان به ظاهر دوست ...
هیچکــــس هـمـــــــراه نیست
[ جمعه 19 آبان 1391 ] [ 01:12 ] [ dokhtaranedarya ]
[ ارسال نظر(1) ]
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید