هنوزم واست سواله چرا خوب نمیشه دردم

خیلی مونده تا بفهمی من برات چی کار نکردم

خنده هات دووم ندارن حس یه آدم نابود

پس کجا رفت خنده ای که وقت رفتن رو لبات بود

حالا برگشتی چقدر دیر و چقدر دیر

حالا که سفید شدن موهام دلم پیر

نمی دونستی بری می میره این عشق

تو بری خونه نفس گیره نفس گیر

بعد گریه های اون شب من یه حال و روز دیگم

خیلی وقته غصه هام و رو به روی آینه می گم

مگه من چقدر صبورم بذار باورم شه تقدیر

چرا برگشتی دوباره توی این خونه ی دلگیر